Koralowce LPS. Piękne, okazałe i niemal dla każdego – kilka słów o koralach LPS do akwariów morskich

Piękne akwarium morskie może mieć różne odsłony. Najbardziej spektakularnie wyglądają oczywiście akwaria rafowe, w których pojawiają się szczególnie okazałe koralowce twarde LPS. Jakie są najpopularniejsze ich rodzaje? Czym się wyróżniają? W niniejszym artykule opowiemy więcej o twardych koralach wielkopolipowych.

Korale twarde LPS – co to takiego?

Angielski skrót LPS oznacza Large Polyp Scleractinia, czyli właśnie: wielkopolipowe korale twarde. Nazwa pochodzi od budowy korali, posiadających solidny, wapienny szkielet, który odróżnia je od korali miękkich.

Jak hodować koralowce LPS – na co zwracać uwagę?

Pięknie prezentują się w akwariach morskich i nie mają aż tak wielkich wymagań w kwestii światła i cyrkulacji wody, jak bywa w przypadku koralowców małopolipowych, czyli SPS. Trzeba jednak pamiętać, że są od nich znacznie agresywniejsze. Stąd też wprowadzając je do zbiornika, należy koniecznie zadbać o to, żeby miały wokół siebie wystarczająco dużą przestrzeń do swobodnego wzrostu. W innym razie może dojść do poparzeń sąsiadujących organizmów.

Korale twarde należą do stosunkowo prostych w hodowli, jeśli oczywiście dostarczymy im odpowiednią ilość substancji odżywczych w wodzie (szczególnie KM, Ca, Mg). Karmienie korali odbywa się również w inny sposób. Oprócz rozpuszczonych w wodzie substancji organicznych (aminokwasów, cukrów prostych i witamin), koralowce wychwytują również detrytus, czyli drobnocząsteczkową, martwą materię (szczątki roślin i zwierząt) oraz można je żywić w warunkach hodowlanych gotowymi mieszankami.

Korale tego typu mogą się pojawiać w akwariach nawet początkujących pasjonatów. Nie każdy jednak ich rodzaj będzie równie łatwy w hodowli – warto zwrócić na to uwagę, oglądając LPS na sprzedaż. W przypadku uprawy koralowców LPS, problemy mogą pojawić się głównie w przypadku szczególnie rzadkich gatunków, które wymagają specyficznych warunków dla harmonijnego wzrostu.

Warto również dokładnie obejrzeć poszczególne LPS korale, zanim dokonamy zakupu, zwracając szczególną uwagę na wszelkie uszkodzenia mechaniczne. Jeśli zauważymy jakiekolwiek – najlepiej zrezygnować z zakupu.

 

Najpopularniejsze rodzaje korali twardych, wielkopolipowych

Sam podział na koralowce twarde i miękkie nie daje zbyt dobrego oglądu całej grupy. Do LPS zaliczane są bowiem bardzo różnorodne organizmy, które mogą stać się piękną ozdobą każdego akwarium. Poniżej przedstawimy kilka z nich.

Euphyllia Ancora

W środowisku naturalnym występuje w wodach Indo-Pacifiku, w okolicach wysp Fidżi, Tonga, Wyspy Salomona oraz w ramach Wielkiej Rafy Koralowej.
Euphellię wyróżniają długie, wielobarwne polipy, które bywają stosowane jako obrona przed innymi organizmami. Jej białe końcówki mogą boleśnie poparzyć sąsiadów, dlatego najlepiej umieścić je w miejscu odizolowanym.

W warunkach hodowlanych Euphyllia Ancora nie należy do specjalnie wymagających. Można ją z powodzeniem utrzymywać bez silnego oświetlenia, wyłącznie stosując standardowe świetlówki. Oczywiście większa ilość światła będzie korzystnie wpływać na ładniejsze i bardziej intensywne wybarwienie polipu. Koralowiec ten powinno się umieszczać w miejscu o umiarkowanym ruchu wody.

Podobnie jak większość korali, Euphyllia Ancora i inne Euphyllia sp, żywią się przede wszystkim produktami zooxantelli, jednak nie pogardzą również bezpośrednim dokarmianiem. Jaki pokarm będzie najlepszy? Na rynku dostępnych jest wiele mrożonek, które są w stanie zaspokoić wszelkie wymagania żywieniowe Euphyllii Ancora. Można ją karmić drobno zmieloną mieszanką mięsa: krewetek, ryb i kalmarów, wzbogaconą o dodatkowe witaminy i nasycone kwasy tłuszczowe.

Euphyllia Coral bez większych trudności można rozmnażać w warunkach hodowlanych. Rodzaj ten świetnie sprawdza się w domowych akwariach.

Alveopora

To koralowiec, który występuje, podobnie jak Euphyllia Ancora, w wodach Indo-Pacifiku, zwłaszcza wokół wyspy Fidżi, Tonga, Wyspy Salomona oraz na Wielkiej Rafie Koralowej.

Aby osiągnąć optymalny wzrost, potrzebuje dość sporej ilości światła. Sprawdzają się żarówki fluoroscencyjne, jednak zadbajmy, żeby były wystarczająco mocne. Ilość światła wpływa na zabarwienie polipów koralowca. Nie ma on też dużych wymagań w kwestii ruchu wody, choć zbyt intensywny przepływ może wpływać na zestresowanie korala. Wówczas nie będzie on się w pełni pompował.

Alveopora należy do najdelikatniejszych okazów spośród wszystkich LPS. W warunkach hodowlanych zazwyczaj żyje maksymalnie kilka lat i obumiera. Badacze od lat szukają przyczyny, dlaczego tak się dzieje. Według najpowszechniejszych teorii, uważa się, że przedwczesna śmierć wynika z faktu, że nie można w warunkach akwariowych zapewnić mu odpowiedniego pożywienia. Z tego też powodu koralowiec po jakimś czasie ginie z głodu.

Z tych też powodów Alveopora powinna być hodowana przez bardziej doświadczonych akwarystów, którzy posiadają już stosowną wiedzę i będą w stanie zapewnić mu odpowiednie warunki.

Jeśli jednak zdecydujemy się na Alveoporę, czym ją odżywiać? Żywi się ona głównie produktami zooxantelli. Koral może również korzystać z dodatkowego pożywienia, jak na przykład fitoplanktonu, który jest świetnym źródłem pokarmu. Ewentualnie można również wprowadzać drobno zmielone pokarmy mięsne.

Caulastrea

Podobnie jak wcześniej omówione koralowce LPS, Caulastrea występuje na obszarze Indo-Pacifiku, zwłaszcza w pobliżu Fidżi, Tonga, Wyspy Salomona i Wielkiej Rafy Koralowej.

W warunkach hodowlanych zaleca się wprowadzenie średniego do mocnego oświetlenia, które będzie optymalne dla koralowca. Caulastrea może żyć również przy oświetleniu z lamp hqi, choć wymaga dość długiego procesu aklimatyzacji do nich. Wpłynie to również w pewnym stopniu na zabarwienie polipów, w zależności od rodzaju i intensywności światła.

Caulastrea wyróżnia się długimi polipami, które często mogą poparzyć sąsiadujące okazy. Dlatego też najlepiej umieszczać je w pewnym oddaleniu od innych koralowców.

Organizmy te powinny się znaleźć w miejscu o małym lub średnim ruchu wody. Jeśli będzie on zbyt duży, doprowadzi do zestresowania koralowca, który nie będzie pompował się w pełni.

Podobnie jak większość korali twardych, Caulastrea w głównej mierze odżywia się przez swoje zooxantelle. Można jednak z powodzeniem dokarmiać je drobno zmiksowanymi produktami. Istnieje wiele mrożonek dostępnych w handlu, które są dla nich świetnym posiłkiem. W ich składzie powinny się znaleźć: krewetki, ryby i kalmary z dodatkami witamin i wysoko nasyconych kwasów tłuszczowych.

Caulastree można w niezmiernie prosty sposób rozmnażać. Proces polega na oderwaniu wapiennego kawałka od reszty koralowca, a następnie przyklejeniu go w innym miejscu żywej skały.

Koralowiec nie nastręcza specjalnych trudności w hodowli, dlatego może być polecany niemal wszystkim akwarystom, pod warunkiem, że mają już stabilny zbiornik, przygotowany do hodowli korali twardych.

Tubastrea

Występuje na Indo-Pacifiku – głównie na Fidżi, Tonga, Wyspach Salomona i Wielkiej Rafie Koralowej.

Może być hodowana w każdych warunkach oświetleniowych, ale karmić będzie ją najłatwiej przy oświetleniu przygaszonym tz. półmroku.

Szczególnie lubi umiarkowany ruch wody.

Tubastrea nie korzysta z fotosyntezy i z tego powodu wymagają codziennego karmienia, dla utrzymania lepszej kondycji. Istnieje wiele mrożonek dostępnych w handlu, które są znakomitym posiłkiem dla niej, nadadzą się zwłaszcza mieszanki wielu produktów tj. krewetki, ryby i kalmary z dodatkami witamin i wysoko nasyconych kwasów tłuszczowych.

Tubastrea można w prosty sposób rozmnażać, przez oderwanie wapiennej części od całego organizmu, a następnie przyklejenie jej w innej części żywej skały.

Koralowiec jest dość łatwy do utrzymania oraz polecany nawet początkującym, pod warunkiem, że mają już stabilny zbiornik, przygotowany do hodowli korali twardych.

Turbinaria

Również ten koralowiec występuje na obszarze Indo-Pacifiku, szczególnie w pobliżu Fidżi, Tonga, Wyspy Salomona oraz Wielkiej Rafy Koralowej.

Szczególnie dobrze czuje się przy oświetleniu od średniego do dość mocnego, może być również hodowany przy oświetleniu z lamp hqi, choć wymaga zapewnienia mu dłuższego okresu aklimatyzacji. Istnieje możliwość, że zmiana rodzaju lampy, będzie miała wpływ na zmianę zabarwienie koralowca.

Najlepiej umieścić Turbinarię w miejscu o umiarkowanym ruchu wody.

Podobnie jak większość korali twardych, Turbinaria w głównej mierze żywi się produktami swoich zooxantelle. Można ją jednak dokarmiać fitoplanktonem, który sprzyja dodatkowo wzrostowi populacji wrotków, lub drobno zmiksowanymi mieszankami rybnymi.

Turbinaria sprawdzi się w akwarium nawet początkującego hobbysty. Jest również stosunkowo łatwa w rozmnażaniu hodowlanym.

Oulophyllia

W naturze występują w tych samych rejonach Indo-Pacyfiku, co wcześniej omawiane odmiany.

W warunkach hodowlanych powinny mieć zapewnione oświetlenie średnie lub nawet mocne. Można je hodować przy lampach hqi, choć wymagają wcześniejszego okresu aklimatyzacyjnego. Ponadto rodzaj i intensywność światła mogą mieć wpływ na zabarwienie polipów. Najczęściej występują w wersji zielonej lub brązowej.

Ouluphyllia szczególnie lubi średni ruch wody.

Koralowiec wyróżniają długie polipy, które mogą poparzyć sąsiadujące organizmy. Z tego też powodu powinny znajdować się w bezpiecznej odległości od sąsiadów.

W kwestii odżywiania koralowiec ten, nie różni się specjalnie od innych korali twardych. W głównej mierze korzysta z produktów swoich zooxantelle, choć możliwe jest również dokarmianie fitoplanktonem lub zmiksowanymi mieszankami rybnymi.

Rodzaj Oulophyllia należy do stosunkowo prostych w hodowli. Są powszechne w handlu i z powodzeniem można je umieścić w różnorodnych zbiornikach.

Oulophyllia świetnie nadaje się dla początkujących hodowców korali twardych.

Plerogyra

W naturze występuje również na Indo-Pacifiku.

W przypadku okazów hodowlanych, powinno się zapewniać im średnie lub mocne oświetlenie. Można również stosować lampy hqi, pamiętając o odpowiednio długim okresie aklimatyzacji do nich. Rodzaj i natężenie światła mogą wpływać na zabarwienie koralowca.

Plerogyra szczególnie lubi umiarkowany ruch wody.

Podobnie jak w przypadku innych koralowców twardych, odżywia się ona głównie dzięki zooxantelle, ale można z powodzeniem dokarmiać je zmiksowanymi mieszankami, które mają w składzie: krewetki, ryby i kalmary z dodatkami witamin i wysoko nasyconych kwasów tłuszczowych.

Plerogyra nie należy do najprostszych w hodowli i z tego powodu nie jest zalecana dla początkujących akwarystów.

Leptastrea

W warunkach naturalnych również występuje w wodach Indo-Pacifiku.

W hodowli należy zapewnić jej oświetlenie średnie lub mocne. Można również zastosować lampy hqi, pamiętając jednak o odpowiednio długim okresie aklimatyzacyjnym. Rodzaj i natężenie światła mogą wpływać na zabarwienie koralowca.

Leptastrea szczególnie lubi umiarkowany ruch.

Podobnie jak inne koralowce typu LPS, organizmy należące do tego rodzaju głównie żywią się przez swoje zooxantelle, choć z powodzeniem można też dokarmiać je fitoplanktonem lub drobno zmiksowanymi mieszankami rybnymi.

Goniopora

W przyrodzie występuje w tych samych miejscach, co wcześniej opisane koralowce LPS.

W warunkach hodowlanych koniecznie trzeba zapewnić mu oświetlenie średnie lub mocne. Można stosować również lampy hqi, pamiętając o odpowiednio długim okresie aklimatyzacji. Rodzaj oświetlenia i jego natężenie mogą wpływać na kolor polipów.

Koralowiec szczególnie lubi umiarkowany ruch wody.

Odżywia się w sposób charakterystyczny też dla innych twardych koralowców. Głównie żywi się produktami zooxantelle, ale można też dokarmiać go fitoplanktonem oraz drobno zmielonymi mieszankami rybnymi.

Goniopora należy do najbardziej delikatnych korali dostępnych w hodowli. Z tego powodu nie jest zalecana dla początkujących, a nawet średniozaawansowanych akwarystów.

Fungia

W przyrodzie występuje podobnie, jak wcześniejsze rodzaje, w wodach Indo-Pacifiku.

W warunkach hodowlanych niezbędne jest zapewnienie jej średniego lub mocnego oświetlenia. Można również stosować lampy hqi, pamiętając o odpowiednio długim okresie aklimatyzacji. W zależności od rodzaju i natężenia światła polipy mogą przybierać inny kolor.

Szczególnie lubi umiarkowany ruch wody.

Nie ma specjalnych wymagań żywieniowych. Głównie odżywia się produktami swoich zooxantelle, ale można też dokarmiać zmiksowanymi produktami na bazie: krewetki, ryby i kalmarów z dodatkami witamin i wysoko nasyconych kwasów tłuszczowych.

Fungia jest stosunkowo łatwa w hodowli i bywa zalecana dla akwarium rafowego.

Favia

Favia występuje również na Indo-Pacifiku.

W warunkach hodowlanych zaleca się oświetlenie średnie lub mocne. Można również stosować lampy hqi, nie zapominając o zapewnieniu odpowiednio długiego okresu aklimatyzacyjnego do nich. Natężenie i rodzaj światła mogą też wpływać na zabarwienie polipów. Warto zatem zwrócić na to uwagę.

Favia szczególnie lubi umiarkowany ruch wody.

Odżywia się podobnie jak większość korali twardych, czyli głównie przez swoje zooxantelle, ale można je dokarmiać również zmiksowanymi produktami na bazie: krewetki, ryby i kalmarów z dodatkami witamin i wysoko nasyconych kwasów tłuszczowych.

Favia jest koralem zalecanym dla akwarium rafowego.

Euphyllia divisa

Euphyllia divisa nie ma specjalnych wymagań w kwestii światła. Może być hodowana przy świetlówkach, i to bez większych trudności. W niektórych przypadkach potrafi pompować się łatwo również w obszarze zacienionym, jednak może to wpływać na mniej atrakcyjne zabarwienie. Szczególnie lubi umiarkowany ruch wody.

Podobnie jak większość korali twardych, Euphyllia divisa żywi się głównie przez swoje zooxantelle, ale można je dokarmiać zmiksowanymi produktami, na bazie: krewetki, ryby i kalmarów z dodatkami witamin i wysoko nasyconych kwasów tłuszczowych.

Koralowce takie, jak Euphyllia divisa doskonale nadają się do hodowli rafowej.

mojarafa.pl Autor

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *