Błazenki – Amphiprion Ocellaris – rybka nemo do akwarium

Amphiprion – rybka na miarę Oskara

Nemo, mały błazenek porwany ze swojego naturalnego środowiska, który próbuje ze wszelkich sił uciec z akwarium to tytułowy bohater amerykańskiego filmu animowanego ze statuetką Oskara na koncie – „Gdzie jest Nemo?”. Nic dziwnego, że przysporzyło to tym rybkom popularności wśród miłośników akwarystyki, choć już wcześniej były one jednymi z najczęściej wybieranych do akwarium ryb morskich.

Amphipriony, poza błazenkami zwane są też rybami ukwiałowymi i rybami – klownami. Popularne odmiany to Amphiprion Ocellaris, Amphiprion Percula czy Amphirion Perideraion. Pochodzenie tych ryb to między innymi Australia, Filipiny, Indonezja, Malezja, Tajlandia i Tajwan. Dorosłe osobniki osiągają wielkość do 8cm. Co czyni je tak wdzięcznym obiektem zainteresowania akwarystów?

Ogólny opis ryby z gatunku Amphiprion

Po pierwsze błazenki są gatunkiem długowiecznym – w naturalnym środowisku żyją do 12 lat, w akwarium nawet 20 i więcej. Daje to właścicielowi szansę bliskiego poznania swoich ryb, nawiązania z nimi długoterminowej relacji, przywiązania się. Dodatkowo charakteryzuje je duża odporność i wytrzymałość.

Równie istotnym powodem, świadczącym o popularności tego gatunku jest fakt, że ryba błazenek… jest dosyć kiepskim pływakiem. W morzu może to być dla nich problem, natomiast w akwarium wręcz przeciwnie – spora zaleta. Błazenki większość czasu spędzają w ukwiale i bardzo rzadko oddalają się od niego na odległość kilkunastu centymetrów, dzięki czemu ich wymagania dotyczące przestrzeni życiowej nie są duże. Pozwala im to szybko i bezproblemowo zaadaptować się do życia w niewielkich zbiornikach wodnych. Co więcej bardzo łatwo przysposabiają się do odbiegających od optymalnych parametrów wody. Amphipriony są też rybkami łatwymi do karmienia, przyjmują bowiem bardzo różnorodny pokarm.

Kolejny powód, dla którego hodowla błazenków cieszy się popularnością, to stosunkowo proste dobieranie się w pary spowodowane między innymi zmiennością płci a także szybkie przystępowanie do tarła. Para ryb składa ikrę co kilkanaście dni. Jest to rzadko spotykana u ryb akwariowych łatwość rozmnażania się.

Naturalnie spore znaczenie ma też wygląd i usposobienie amphiprionów. Są to bardzo ładne ryby w ciekawych, jaskrawych kolorach, o żywym usposobieniu. Dodatkowo żyją one w symbiozie z ukwiałami, co czyni je bardzo wdzięcznym i atrakcyjnym obiektem do obserwacji. A poza tym to w końcu „rybka Nemo do akwarium”.

Zmienność płci

Bardzo ciekawą cechą błazenków jest ich zdolność zmiany płci. W swoim naturalnym środowisku żyją one w symbiozie z ukwiałem. Łącząc się w pary lub większe stada zasiedlają pojedynczy ukwiał bądź ich kolonię. Największy i najbardziej dominujący osobnik w obrębie stada staje się samicą, drugi w kolejności zaś dojrzałym płciowo samcem. Pozostałe ryby pozostają bezpłciowe, są podporządkowane dominującej parze, zatrzymuje się również ich wzrost – z tego powodu nawet największe osobniki spośród nich mają masę o około 20% mniejszą od samca. Jeśli samica zdechnie lub zginie, jej miejsce zajmuję samiec – zmienia płeć. Dojrzałym samcem zostaje natomiast ta ryba, która jest największa spośród pozostałych, dotychczas bezpłciowych. Kwestia dominacji w stadzie jest dosyć prosta w przypadku osobników żyjących na wolności. Zazwyczaj młody błazenek trafia bowiem do istniejącego już stada, siłą rzeczy zajmując ostatnie miejsce w kolejce do osiągnięcia dojrzałości płciowej. W przypadku ryb hodowlanych sprawa nie jest tak prosta, ponieważ zwykle w ukwiale pojawia się co najmniej kilka błazenków podobnej wielkości, w mniej więcej tym samym wieku. Czas potrzebny na wyłonienie najsilniejszego, dominującego nad pozostałymi osobnika, który zostanie samicą może się wówczas wydłużyć, ponieważ ryby zaczną między sobą rywalizować o zajęcie tego zaszczytnego miejsca.

Błazenki a rozmnażanie

Kiedy błazenki dobiorą się w pary, przystępują do rozmnażania. Na kilka dni przed rozpoczęciem tarła wyszukują odpowiednie miejsce niedaleko ukwiału, które dokładnie oczyszczają. Niedługo potem samica składa tam ikrę, która następnie jest zapłodniona przez samca. Jeśli warunki są odpowiednie a pożywienie urozmaicone, dojrzała płciowo para może składać ikrę co 12 – 14 dni. Jednorazowo samica składa około 350 jaj. Po około tygodniu, mniej więcej dwie godziny po zmroku wykluwają się larwy. W ciągu kilku następnych godzin zużywają one całą zawartość woreczka żółciowego i niezbędne jest intensywne dokarmianie ich drobnym, żywym pokarmem. W warunkach hodowlanych szansa na odchowanie narybku jest nikła z powodu cyrkulacji wody, w wyniku której dochodzi do odfiltrowania larw, oraz traktowania ich przez inne zwierzęta akwariowe jako żywy pokarm, niemniej jednak w przypadku tego gatunku, ze względu na bezproblemowe rozmnażanie, jest to i tak najbardziej prawdopodobne.

Jeśli młode osobniki są właściwie karmione i żyją w dobrych warunkach, w przeciągu 6 – 8 miesięcy mogą osiągnąć 4cm wielkości. Hodowcy przekonują, że najskuteczniejszym sposobem hodowli młodych błazenków jest przełożenie ikry tuz przed wykluciem bądź larw zaraz po wykluciu do dwóch około 30 litrowych zbiorników. Ponieważ kluczem do sukcesu w wychowie jest żywy pokarm, w zbiornikach powinna funkcjonować w systemie ciągłym hodowla planktonu, tak aby larwy miały go pod dostatkiem. Należy wówczas, przez co najmniej 14 dni podmieniać wodę. Po tym okresie larwy są większe i odporniejsze, dlatego radzą sobie z pokarmem większych rozmiarów, którego pozyskanie jest znacznie łatwiejsze. Dzięki tym zabiegom przeżywalność jest największa.

Symbioza z ukwiałami

W naturze amphipriony żyją w symbiozie z konkretnymi gatunkami ukwiału, występującymi na tym samym obszarze i odpowiednio dostosowanymi do nich w procesie ewolucji. W warunkach hodowlanych udaje się łączyć gatunki, które nie występują wspólnie w środowisku naturalnym. Mechanizm, dzięki któremu błazenki są odporne na parzydełka ukwiałów i są w stanie dotykać ich bez żadnego uszczerbku na zdrowiu jest wciąż jeszcze nie do końca wyjaśniony. Ukwiał nie traktuje błazenków jak potencjalnych ofiar i nie próbuje złapać ich swoimi czułkami. Najprawdopodobniej skład chemiczny rybiego śluzu jest podobny do składu śluzu wytwarzanego przez macki ukwiału, który chroni go przed atakiem swoich własnych parzydełek. Dzięki temu kontakt z błazenkiem ukwiał traktuje jako dotyk swych własnych czułków i nie reaguje atakiem.

Symbioza tych gatunków polega przede wszystkim na wzajemnej ochronie. Błazenki chowają się przed zagrażającymi im drapieżnikami w ukwiale, którego parzydełka stanowią dla nich śmiertelne niebezpieczeństwo. W wypadku ataku gatunków żywiących się ukwiałem potrafią natomiast skutecznie go bronić. Dodatkowo akwaryści hodujący te gatunki uważają, że ryby „dokarmiają” ukwiał dużymi kawałkami pożywienia, a następnie same żywią się wydalanymi przez niego strawionymi resztkami.

Karmienie błazenków

Amphipriony to ryby, które jedzą praktycznie każdy rodzaj pożywienia dostępnego w akwarystyce morskiej, czyli zarówno mrożonki takie jak kryl czy artemia, płatki, pokarm roślinny oraz pokarm żywy, czyli larwy krewetek, solowca itd. Dzięki temu hodowanie ich nie przysparza większych problemów ani nie wymaga dużych nakładów finansowych na specjalistyczne pokarmy. Dla zdrowia ryb warto podawać im pożywienie zróżnicowane, choć nie jest to wymóg.

Cena ryb i optymalne warunki hodowlane

Cena błazenków, w zależności od odmiany i innych indywidualnych czynników waha się w granicach 50 – 100 złotych za osobnika. Jeśli zdecydujemy się na hodowle należy zapewnić mu odpowiednie warunki bytowe. Woda w akwarium powinna mieć temperaturę do 24 do 28 stopni Celsjusza, jej zasolenie winno wynosić od 1. 022 do 1025sg, pH 8 do 8, 4, a twardość od 8 do 12 dKH.

mojarafa.pl Autor

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *